Beau: Het blijft maar feesten geblazen!

Een nieuw waargebeurd verhaal van Beau uit België, door Marc Weyts

Hallo lieve ATVN-ertjes !

Kerstmis en Nieuwjaar zijn nu al een tijdje achter de rug. Wat hebben we lekker gegeten, gespeeld, gezongen en dat alles met zeer lieve mensen om ons heen. Zoals ik jullie in mijn vorig verhaaltje vertelde, heb ik met Kerstmis vooral genoten van onze kerstboom met al die lichtjes erin. Nieuwjaar was heel anders. Er kwamen mensen die mijn baasjes al heel lang kennen. Ze noemen dat met een moeilijk woord ‘familie’. Als er bezoek komt, dan weet ik dat ik het eerste kwartiertje in mijn bench moet. Ach, ik zit daar niet mee in hoor, want het is er zo veilig en tenslotte kan ik vanuit mijn bench toch alles en iedereen in de gaten houden. Mijn baasjes zeggen dat ik na zo’n kwartiertje in de bench rustig word en dat is dan het moment dat ik eruit mag. Eigenlijk moet ik alweer bekennen dat ze weer wel gelijk hebben hoor, want ik voel mij dan inderdaad veel rustiger dan op het moment dat de deurbel gaat en iedereen binnenkomt. Ik kan het wel niet laten om iedereen, elk apart, eens te besnuffelen. Weet je wat ik zo raar vind….. mensen doen rond allerlei dingen zo’n kleurrijk papiertje met sterretjes en ballen en van alles en nog wat erop. Dat noemen ze cadeautjes. Voor mij hoeft dat allemaal niet hoor ! Ik weet al lang wat ze verbergen in dat pak met dat geschenkpapier eromheen. Daarvoor heb ik nu eenmaal van Onze Lieve Heer een hele goeie neus gekregen. Mensen hebben niet zo’n speurneus als wij. Geweldig vind ik dat !

Ik ben heeeeeeel lang mogen opblijven en opeens, midden in de nacht, begonnen ze hier elkaar te kussen. Raar hé ! Maar ‘k vond dat eigenlijk wel best leuk, want ook ik kreeg opeens een smakkerd toebedeeld. Ja, opeens … zomaar ! Daar mogen ze mij wel elke nacht voor wakker maken. Maar het is jammer genoeg bij die ene nacht gebleven en ik snap nu nog altijd niet hoe dat komt.
Ik vertel jullie dit allemaal omdat ik jullie dit in mijn vorig verhaaltje beloofd heb, maar het belangrijkste moet ik nog kwijt. Jullie raden nooit wat ik na al die zoenen ’s nachts nog heb meegemaakt.
Beau het blijft maar feesten geblazen 1Eén van mijn baasjes kwam met een grote fles het salon binnen en die fles gaf een grote knal. En wil je nu nog wat weten ? … die knal was zo groot dat die zelfs tot buiten te horen was. Altijd maar opnieuw en opnieuw. Het werd nog mooier toen die knallen nog licht gaven ook. Het waren net pijlen die zo de lucht in vlogen. De knallen kwamen van alle kanten en ik moet jullie eerlijk bekennen : ik vond het opeens niet meer zo leuk ! Het maakte me wat bang en ik maakte rondjes doorheen het hele appartement. En toen … toen zette men de televisie nog wat harder ook en werden de lamellen gesloten. Ik kon dan wel niet meer naar buiten kijken en hoorde het lawaai daar dan ook niet meer zo goed. Bovendien begonnen mijn baasjes dan met mij nog te voetballen ook. Maar …. ik moet toegeven …. Dit alles maakte me wel rustiger en ik had plots ook geen interesse meer in wat zich daar buiten allemaal afspeelde. Ik vond het fijn om zo eens midden in de nacht met mijn baasjes te rollebollen in plaats van te slapen. Maar opeens was het spelen gedaan en namen ze nog maar eens de zoveelste slok van een glas waarin het water ook al flink tekeer ging. Ik spitste nog even mijn wel heel goed ontwikkelde oren en ja hoor … ook buiten leek het of het spel was ook daar uitgespeeld. Alles werd terug stil.
Raar hé lieve ATVN-ertjes, wat een fles, die open knalt, allemaal niet kan doen ! We zijn ook op visite geweest. Het zijn vrienden van mijn baasjes en weet je wat ? Het was voor ons alle drie de eerste maal dat wij daar bij hen in huis kwamen. Het was een heel eind rijden, maar dat geeft niet. Ik lig dan toch lekker te soezen op de achterbank. Het was super gezellig ! Wat een aardige mensen alweer. Die lieve mevrouw had zelfs een apart kussentje voor mij gekocht. Lief hé en ook hier waren er pakjes met weer dat zelfde papier eromheen. Volgende keer mogen ze van mij gerust eens een spelletje ervan maken : ‘Wie raadt het eerste wat er in het pakje zit ?’. Wie zal de winnaar zijn denk je …. juist !

Beau het blijft maar feesten geblazen 2We gaan alweer naar het eind van dit verhaaltje, maar eerst nog het volgende vertellen … kort na mijn vorig verhaaltje werd ik op een dag, ’s morgens wakker en was natuurlijk mijn eerste werk, even naar buiten met mijn baasje voor …. hmmm, je weet wel. Ik wist niet wat ik zag.
Beau het blijft maar feesten geblazen 3Alles was opeens zo wit en wat was die kleur fel voor mijn lieftallige oogjes ! Dit wou ik beslist verkennen. Ik kon niet snel genoeg hier even op lopen en mijn baasje had heel veel moeite om zich recht te houden. Ik niet hoor, ik rende maar vooruit en dat wit was zo fris en heerlijk op mijn snoet en het smaakte nog lekker ook. ‘Hey !’ riep mijn baasje uit, ‘niet zo snel in die sneeuw !’. Ik kon er maar niet genoeg van krijgen en zo zag ik voor het eerst in mijn leven … sneeuw !

Lieve ATVN-ertjes, op het moment dat ik dit allemaal schrijf is het nog maar twee nachtjes slapen en dan … dan zal ik velen van jullie terugzien. Het blijft dus maar feesten geblazen ! Jullie zullen verschieten hoor, hoe groot ik al geworden ben ! Ik ben er zeker van dat enkelen van jullie nadien wel iets zullen te vertellen hebben over die Nieuwjaarsreceptie van het ATVN.

Misschien doe ik dat ook nog wel in mijn volgend verhaaltje.

Jullie Beau’tje uit België. Doeeeeiiii !!!

Beau het blijft maar feesten geblazen 4

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s