Sam: Vakantie Oostenrijk

Door Elke Van Den Haute

Dag beste vriendjes in Nederland,

Zoals elk jaar in januari zijn mijn bazen (met mij natuurlijk) de regenbuien in België ontvlucht. Deze keer was er weliswaar geen autotrein, dus zijn we maar met de wagen in drie dagen naar hier in Oostenrijk gekomen. Voor we konden vertrekken was er heel wat stress of hectiek thuis in België. Ja, dat kon ook niet anders.

Sam vakantie oostenrijk 1Op 17 december is Elke haar debuutroman uitgekomen. Nou was het hek van de dam! Wat een opwinding!! Ze heeft er ook lang aan gewerkt hé. Zo was die hele heisa rond dat boek ook wel een beetje normaal. En op 4 januari vertrokken we dan eindelijk op vakantie. Ik was het zowat hartstikke beu enkel nog tussen boeken en valiezen te leven.

Toen we onze eerste stop hadden om te overnachten, dineerden we in een restaurant dat we reeds kenden. Omdat ik me daar die andere keren ook goed heb gedragen waren die mensen blij mij terug te zien. Nou jullie gaan dit niet geloven en toch is het zo gebeurd. De ober bracht mij een schoteltje eten en een bakje water dat hij ernaast neerzette. Kun je geloven dat andere gasten aan het lachen gingen toen hij ermee afkwam? Er werd nog eens over mijn rug gestreeld door de eigenares en dan mocht ik ‘eten’.
Sam vakantie oostenrijk 2De tweede stop was in München, daar was dan het geweldige Ostpark, waar ik mocht rennen. Enig! Er waren natuurlijk ook andere honden en dat maakte het net zo leuk. De volgende ochtend echter vertrokken we voor de laatste etappe. En toen we dan hier toe kwamen, dan was het feest!!
Sam vakantie oostenrijk 3De huisbaas en zijn vrouw kwamen meteen naar buiten gelopen, ik werd gestreeld en geknuffeld, ik liep het straatje over en plaatste mijn geur vlaggetjes. Ik kende hier alles al zo goed, het was net of ik thuiskwam. Elke heeft ook meteen mijn bedje gelegd en een schotel met vers water. Ik was nu echt gelukkig, ik liep de trap af en weer naar boven, nu was het echt vakantie.

Elke vond dat het zonde zou zijn nu de valiezen leeg te maken, zo gingen we meteen op stap. Ik mocht vrij lopen en mijn bazen genoten van de mooie omgeving. Ik duwde mijn neus in de sneeuw, maakte bokkensprongen, keek uitdagend naar Elke en Robert en ik geloof dat ik op dat ogenblik de gelukkigste hond was!

Vanaf die dag deden we dagelijks heerlijke wandelingen, meestal in de sneeuw en ik mocht bijna overal loslopen. Hier in de Lungau is er ‘bergenvol hondengeluk’. Als je me niet gelooft, kom dan maar naar hier, dan zul je het zelf wel zien.

Tot de volgende keer Sam (vanuit Oostenrijk)  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s