Schuif aan bij Babs en Borre: Vogelballen

Babs en Borre kopafbeeldingDoor Bonneke van der Bij en Sonja de Cooke

Lieve Babs,

Wat hier nu toch weer allemaal gebeurt! Ik ben benieuwd of dat bij jou ook zo gaat en dan vooral in de winter.

Eerst moet ik je iets daarover vooraf vertellen. In de voorraadruimte staat een heel grote emmer met daarin mijn hondenvoer. Die emmer wordt stijf dicht gedaan met een deksel. Als het voer bijna op is, wordt door één van de baasjes een nieuwe zak brokken gekocht. Het restje uit de emmer gaat in een klein bakje en de grote nieuwe zak met voer wordt geleegd in die grote emmer.
Nu komt het Babs. Als de emmer tot de rand toe vol is mag ik van het baasje een paar hapjes nemen van het nieuwe voer om te proeven. Dat is feest Babs! Eten uit de volle emmer. Je berijpt dat ik daarvan veel hapjes lust. Na een paar proefjes duwt het baasje mij opzij en zegt: “kom Borre, zo is het genoeg.” Genoeg! Natuurlijk niet! Ik lust daarvan heel veel meer. Het deksel gaat er stevig op. Ik kan er niet meer bij. Het gaat er pas weer af als mijn etensbak gevuld wordt met de heerlijke brokjes uit de emmer.

Nu komt mijn echte verhaal aan jou, Babs.
In die zelfde ruimte staat nog een emmer met een deksel erop. Die emmer is veel kleiner dan die voor mijn voer. Dat wel natuurlijk!
In dat emmertje zit ook voer. Niet voor mij maar voor de vogels buiten. Ik ben daar vandaag pas achter gekomen.
Het baasje heeft dat emmertje op de tafel in de keuken gezet en het deksel eraf gehaald. Ik heb meteen kunnen ruiken dat daarin iets heel lekkers zit. Mmm, eten! Dan wil ik vooraan staan om er voor te zorgen dat ik niet vergeten word. Babs en borre vogelbollen 2Het emmertje zit vol gevulde netjes. Het lijken wel speelballetjes. De baas legt heel veel van die balletjes uit de emmer op tafel. Zou dat allemaal voor mij zijn om te proeven? Ik houd mijn kop al schuin boven tafel om zo’n heerlijk balletje in mijn bek te laten verdwijnen. Je begrijpt het al Babs, dat is niet gelukt. Het is niet de bedoeling dat ik daarvan ook maar iets mag proeven. De baas heeft mij direct weggestuurd. “Vooruit Borre, achter de balk.” “Achter de balk” betekent dat ik achter de balk tussen de keuken en de kamer moet gaan liggen. Als het baasje dat zegt, is het menens. Dan kan ik maar beter daar blijven liggen en op een afstand in de gaten houden wat er gaat gebeuren.
De baas heeft iets op tafel gezet waarin “plastic dingetjes” zitten. Hij gebruikt die om al die balletjes aan elkaar te rijgen. Leuk Babs, de baas gaat een eetslinger voor mij maken. Dat is lekker om mee te spelen!
Babs en borre vogelbollen 1Als de slinger klaar is, roept de baas mij om mee naar buiten te gaan. “Joepie! Nu gaat het gebeuren!” Ik ben al heel keurig gaan zitten om de slinger van de baas te krijgen en ermee te gaan spelen en om op te eten natuurlijk. Je weet hoe je dan zit hè Babs. Helemaal strak met je kop omhoog. Wat er dan gebeurt! Het is verschrikkelijk Babs!
Babs en borre vogelbollen 4De baas geeft de slinger niet aan mij, maar hij hangt al dat lekkers aan een ijzeren staaf van het zonnescherm. Dat is veel te hoog! Daar kan ik niet bij! Het baasje zegt doodleuk: “daar kunnen de vogels lekker van snoepen.” Die slinger is dus niet voor mij. Die slinger is voor de vogels! Hoe kan dat nu! Het baasje is in de war! Wie gaat er met het baasje wandelen? Wie mag door het baasje geaaid worden? Met wie mag het baasje spelen? Dat ben ik dus! Borre! Niet die vogels.
Babs en borre vogelbollen 3Wat vind jij, Babs? Lig ik keurig achter de balk te wachten. Luister ik heel goed naar de baas. Dan is al dat lekkers niet voor mij, maar voor de vogels! Je begrijpt dat ik daarvan niet zo vrolijk word.
Eenmaal weer binnen grijp ik meteen de theedoek van de verwarming. Ik weet dat dit niet mag. Ik moet toch even laten weten dat ik het helemaal niet eens ben met de baas. Dat hij even met mij moet spelen en mij minstens een hondenkoekje moet geven om het weer goed te maken. Gelukkig heeft de baas dat goed begrepen. Baasjes! Je kunt niet zonder, maar soms…

Tot de volgende keer Babs.

Heel veel likjes van Borre

Lieve Borre,

Wat hebben we toch vreemde baasjes, vind je ook niet Borre. Wij Airedale’s hebben uiteindelijk ook onze rechten, waarom snappen onze baasjes dat niet. Zal ik je eens vertellen wat ik een keer gedaan heb?

Het is wel al een aantal jaren geleden. Mijn vrouwtje kreeg opeens een idee. Ze zei tegen het baasje “ik ga zelf mezenbollen maken, dat is leuk om te doen en het is veel goedkoper dan wanneer je ze kant-en-klaar koopt”. Zo gezegd zo gedaan. Ze had al vogelzaad en vet gekocht. Nadat ze het vet gesmolten had, roerde ze het vogelzaad er doorheen, en liet het een beetje afkoelen. Daarna werd het vet in vormpjes gegoten. Toen alles gestold was gingen de vormpjes eraf en werden de mezenbollen op een schaal gelegd en op de keukentafel neergezet.

Babs en borre vogelbollen 5Het vrouwtje ging een uurtje in de tuin werken. Tja Borre, wij Airedale’s zijn ,zoals iedereen weet, heel nieuwsgierig, dus wilde ik weten wat het vrouwtje op de schaal gelegd had. Een stoel stond niet helemaal onder de tafel, waardoor ik me met een beetje moeite op de stoel wurmen, om daarna op de tafel te springen. Daar zag ik allemaal zeer interessante bolletjes liggen. Ik heb er eerst eens aan gesnuffeld, mmm dat rook niet gek, daarna heb ik gekeken of het vrouwtje mij niet kon zien, ze was aan de andere kant van de tuin, dus kon ik het erop wagen. Ik nam voorzichtig een hapje, dat smaakte prima. Snel begon ik de mezenbollen naar binnen te schrokken, maar na vier stuks begon ik goed vol te zitten.
Babs en borre vogelbollen 6Dus ben ik maar van de tafel afgesprongen om lekker in mijn luie stoel een dutje te gaan doen. Toen het vrouwtje de keuken binnenkwam en naar de tafel keek zag ze nog maar acht mezenbollen liggen. “Waar zijn al die mezenbollen gebleven?” vroeg zij zich af, en begon te zoeken. Onder de tafel, op de grond, op de stoelen, kortom overal. En ik, solidair als ik ben, hielp mee met zoeken, maar we konden niets vinden. Het vrouwtje vroeg aan het baasje: “ heb jij vier mezenbollen weggehaald?” Maar nee, dat had hij niet gedaan. “Je denkt toch niet dat Babs ze heeft opgegeten?” vroeg het vrouwtje en keek naar mij. En ik? Ik keek natuurlijk op mijn alleronschuldigst terug. “Nee, dat geloof ik niet, honden eten toch geen mezenbollen,” zei het baasje, “maar waar zijn ze dan?” Opeens kreeg ik enorme aandrang, oh, oh, wat moest ik nodig. Ik begon als een bezetene aan de keukendeur krabben, het vrouwtje kon hem nog net op tijd opendoen, ik had opeens enorme buikloop.
Mijn baasjes keken naar mij en riepen: “ aha, dus jij hebt tóch die mezenbollen opgegeten!”. Hoe zouden ze daar toch achter gekomen zijn? Snap jij dat Borre? Babs en borre vogelbollen 7Mijn baasjes blijven me steeds weer verbazen.

Dat was het weer Borre,tot de volgende keer.

Heel veel likjes, Babs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s