Dagboek van Sterre en Luna

140815_daboek_sterre_luna_01
Door Sonja de Cooker

Hallo lieve ATVN-ers, het is alweer een hele tijd geleden dat jullie iets van ons vernomen hebben. Dat komt doordat wij al een hele tijd niet meer bij Mario en Sonja gelogeerd hebben.

Maar deze maand was het zover, we mochten weer komen, en ik moet zeggen:”we hebben genoten”.

In Ohé aangekomen, stonden Nephele, Phaoon, Delphobe en Aphaia al op ons te wachten. Dat weerzien is best wel spannend voor ons hoor, het is toch vier tegen twee. Luna en ik hebben eerst allemaal plasjes op het terras gedaan, om onze geurvlaggetjes uit te zetten, waardoor we ons snel thuis voelden. We wisten alles nog, ook dat we ’s avonds het koekje in de slaapkamer kregen. We hebben nog even geprobeerd om op Mario’s plaats in bed te gaan liggen, maar helaas, daar trapte hij niet in. Er lagen twee grote kussens voor ons op de grond waar wij op moesten slapen.

Iedere morgen gingen we naar het kanaal, daar mochten we heerlijk loslopen en spelen. Op een dag gingen Mario en Sonja een middag weg, alle mandjes en kussens werden in de keuken gelegd, we kregen allemaal twee koekjes, met daarbij de mededeling dat we op het huis moeten passen. Na een poosje vond ik het behoorlijk saai, dat op het huis passen, en keek eens om mij heen.
140815_daboek_sterre_luna_02Opeens viel mij op dat uit mijn zwarte kussen een klein wit stukje stak. Hé, dat was interessant, en wat nog interessanter was, als ik aan dat witte puntje trok werd het groter. Dat werd een uitdaging voor mij, ik ging als een bezetene aan het witte stuk trekken, dat als maar groter en groter werd. Na een tijdje lag de keukenvloer helemaal onder dikke witte vlokken, het leek wel of het gesneeuwd had. Apentrots was ik op mijn creatie. Opeens ging de achterdeur open en kwamen Mario en Sonja de keuken binnen. Sonja keek naar mij en naar de keukenvloer, en met één oogopslag besefte ze, dat dit het werk moest zijn van een geniaal brein (het mijne). Ze zei tegen mij:” Oh jij grote Sterre- sloopdoos”. Mooi hè, een eretitel Sterre- sloopdoos, wat was ik trots.

 Toen Sonja alles opgeruimd had, zei ze tegen Mario:”dom van mij, ik had er foto’s van moeten maken, voor de Nieuwsbrief”. Dat bedoel ik, zo mooi was mijn creatie! Luna, mijn moeder, hartstikke lief hoor, zou zoiets nooit doen. Die is niet zo creatief als ik ben, die is een beetje saai in mijn ogen. Ze is altijd braaf. Kijk, en dat vind ik zonde van mijn tijd, ’s nachts wil ik best braaf zijn, maar de dag is er om te ontdekken en je te ontplooien. Mario en Sonja zijn nog een keer weggeweest om boodschappen te doen, weer hetzelfde ritueel met de mandjes en kussens. Ook dit keer barstte ik van de inspiratie en stortte mij bij gebrek aan witte puntjes aan kussens op een mandje. Ik had wat meer tijd nodig om door de wat taaie stof van het mandje te komen, ik had net gelukzalig mijn tanden in het schuimrubber gezet en er een hap uitgenomen, toen Mario en Sonja veel te vroeg thuiskwamen. Daardoor was mijn creatie nog niet af. Maar desondanks weer die blik van aanbidding in Sonja’s ogen. En weer die eretitel: “grote, grote Sterre- sloopdoos”. Ik was zo trots dat ik er helemaal van ging gloeien. Ik denk dat ik mijn memoires moet laten schrijven, ’Ik Sterre- sloopdoos’ dat moet toch een bestseller worden, denken jullie ook niet?

Helaas is onze vakantie alweer voorbij, straks komen Vicky en Wouter ons ophalen, maar het is ook weer fijn om hen te zien. Tot de volgende vakantie.
 

Heel veel pootjes van Sterre- sloopdoos

 

 

Een gedachte over “Dagboek van Sterre en Luna

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s