King: Ondeugend

King_ontdeugend_01
Door Mathilde Vuijst

Eerst al bij de strandwandeling. Daar heb ik weer verschillende broertjes en zusjes gezien, wat een feest is dat elke keer zoveel Airedales bij elkaar. Ik mocht lekker los op het strand, maar omdat het de eerste honden dag was op het strand, waren er natuurlijk heel veel honden en daar ging ik als een gek achter aan.

André dacht dat ik een spelletje speelde en ging achter mij aan. Dat vond ik natuurlijk nog leuker. Dus ik weer verder en hij maar roepen en natuurlijk kwam ik niet! Oh wat had ik een lol, al die honden waar ik mee kon spelen en dat wilde mijn baasje dan weer niet. Ik werd natuurlijk moe, dus uiteindelijk had André mij dan toch te pakken en toen werd die ook nog boos! Nou dat is niet leuk hoor! Toen we weer bij de rest liepen was er ook nog iemand die tegen mijn baas zei dat hij het niet moest doen, je moet niet de hond ophalen. Ik ben degene die naar de baas moet komen. Ik dacht dat is mooi ze gaan niet meer achter me aan! Maar die persoon (Jenne Bouma) vertelde ook dat het maar een keer gebeurt dat de hond je kwijt is en dan doet hij het nooit weer. Ik moest van binnen lachen en dacht nog: dan ken je mij niet!
Ik raak echt niet in paniek, maar goed die dag ben ik verder keurig bij ze gebleven hoor. We hadden schitterend weer een heerlijke zon. Dus we hadden zeker heel veel geluk!

Een week later ging ik met Mathilde de kinderen van school halen en we gingen lekker door het bos terug. Heerlijk, dan vind ik het zo lekker om te rennen door het bos. En ik ging een stukje vooruit en toen zag ik iemand fietsen en ik rende vrolijk mee, toch super gezellig om eens een andere route te nemen. Ik hoorde Mathilde wel roepen, maar dacht ach ze haalt me zo wel op. Alhoewel ik wist dat zij dat niet doet.
Vrolijk rende ik mee, maar Mathilde en de kinderen gingen ook hun route verder en toen ik na een poosje niks meer hoorde vond ik het toch vreemd. Ik zag een heel ander deel van het bos, ik zag hele andere mensen en niks wat leek om mijn eigen route of mijn eigen baasje en dat was toch niet zo grappig. Waar ik precies liep weet ik niet meer, maar ik heb heel veel van het bos gezien!

King_ontdeugend_02

De route terug wist ik ook niet meer en daar schrok ik toch wel van en ik heb nog gedacht zou die meneer op het strand dan toch gelijk hebben. Uiteindelijk liep ik door het bos en liep ik en liep ik maar en wie ik ook zag het was niet Mathilde of de kinderen. Ik wilde ook niet in paniek raken dus ben ik teruggelopen naar de plek waar ik ze voor het laatst had gezien en daar ben ik heel mooi gaan zitten.

Ik zat daar een poosje en daar kwam een oudere meneer aanlopen en die draaide zich om en riep iets. Achteraf bleek dat hij riep: “Je hond zit  hier”!
En tegen mij riep hij: je baasje staat daar, maar ik durfde toch niet er heen te gaan want stel je voor dat het niet zo is. Maar om het bochtje kwamen toch Mathilde en de kinderen. De kinderen helemaal tranen op de wangen. Ze waren bang dat ik nooit terug zou komen en ik?……ik was eigenlijk ook bang en inderdaad die meneer op het strand had toch gelijk. Ik blijf nu veel beter bij mijn baasjes! En mocht het ooit gebeuren dat ik ze toch kwijt raak dan weet ik dat ik op de plek moet gaan zitten waar ik ze het laatst zag. Wouw wat was dat spannend zeg!

En verder ben ik volgens mijn baasjes een echte puber. Ineens weer trekken aan de riem tijdens het wandelen en ineens weer gaten graven in de tuin! De dingen waarvan ik eigenlijk weet dat het niet mag maar dan toch stiekem even doen. En als ik dan van die ondeugende dingen doe zeggen ze: “tja een puber…..”.

O ja, wat ik ook nog wil vertellen is dat de walnoten van Sonja en Mario heel erg lekker zijn. We hadden ze gewonnen met de loterij en Mathilde is er gek op, maar ook ik vond ze erg lekker. Zodra ik de notenkraker hoorde zat ik er bij en als iedereen even uit het zicht was pakte ik ook wel stiekem even walnoten hoor want met mijn scherpe tanden kan je ze prima kraken!
Dus Sonja als je ze in de verkoop hebt zeg het maar dan zal ik kijken wat ik in mijn hondenspaarpot heb zodat ik nieuwe kan kopen voor mijn baas!
Tot de volgende maand, het zal nog 2 keer zijn want 1 januari wordt ik 1 en ben ik natuurlijk geen pup meer dus kan ik de puppyverhalen niet meer schrijven.

Een poot en lik van King

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s