Schuif aan bij Babs en Borre: De theedoek

Babs en Borre kopafbeeldingDoor Bonneke van der Bij en Sonja de Cooker

Ha lieve Babs,

Deze keer moet ik je iets vertellen waar ik niet zo vrolijk van ben geworden. Je weet toch dat wij Airedale’s altijd heel erg blij zijn als ons baasje of vrouwtje thuis komt. Wij kwispelen met onze staarten en springen en dansen om te laten zien dat hun thuiskomst voor ons het fijnste moment van de dag is.
Bij mij zijn ze nooit zo heel erg lang weg en ook is meestal een van de twee altijd thuis. Echt alleen ben ik dus niet, Maar dat thuiskomen… het blijft een feestje.
Om mijn blijdschap nog wat extra’s mee te geven, houd ik het niet alleen bij kwispelen, dansen en springen. Als ik de kans krijg, pak ik een theedoek of ik ruk een schort van het haakje om er snel mee naar de kamer te rennen. Het vrouwtje begrijpt dan meteen dat ik heel graag met haar wil spelen. Wij spelen dan: “ik pik iets en jij komt het halen.” Dat is zo’n leuk spelletje. Heb jij dat ook al eens met jouw vrouwtje gespeeld Babs. Moet je eens doen! Is zo leuk!
Alleen de laatste keer dat ik het weer wilde spelen met haar, is het helemaal mis gegaan.
Het eerste wat ik doe, is het vrouwtje op mijn allerhartelijkst begroeten.. Het vrouwtje vindt meestal veel eerder dan ik dat het wel genoeg is. Voor mij is dat het moment om die theedoek of dat schort te pakken om ons spelletje af te maken.
Babs en Borre de theedoek 2Nu komt het Babs… Ik kijk wat ik zal pakken. Wordt het vandaag de theedoek of toch het schort… Terwijl het vrouwtje wat aan het opruimen is, zie ik op tafel een prachtige theedoek liggen. Die is voor mij! Ik grijp hem van de tafel en ren ermee naar het kleed in de kamer. Ik lig er net heerlijk aan te trekken… Schrik ik me een hondenbrok. Het vrouwtje begint heel boos tegen mij te praten en zegt dat ik meteen “haar theedoek” moet loslaten. Ik snap daar dus niets van en knaag nog eens lekker op die doek. Dit is toch ons spelletje… “Borre, geef hier. Ben je nu helemaal gek geworden!” Ik begrijp het nog steeds niet en weet ook heel zeker dat ik niet gek ben geworden. “Dat is geen theedoek, dat is de quilt voor Kalijn. Kom op, geef.” Quilt voor Kalijn? Dat zie ik dus echt niet. Voor mij is dat gewoon een theedoek en die is om mee te spelen. Het vrouwtje is zo boos dat ik die doek maar snel los laat, zodat zij die kan pakken.
Ze legt hem op tafel en ziet dat ik er hier en daar wat hapjes uit heb genomen. De theedoek, of nee, de quilt is dus stuk. “Leuk Borre, bedankt!”
Het vrouwtje wil mij even niet zien. Ik moet een poosje naar de gang.
Ik hoor haar bij de tafel nog na mopperen. Ik hoor ook dat ze zegt dat “het erop lijkt dat ze het wel kan repareren.”

Babs en Borre de theedoek 1

Babs weet jij hoe je kunt zien of iets een èchte theedoek is of niet. Ik zag echt geen verschil. Na een poosje mocht ik weer terug komen bij het vrouwtje. Gelukkig was ze niet meer boos. “Ach ja, jij kunt ook niet weten, dat je een quilt in plaats van een theedoek hebt meegenomen.” “Ik vind het alleen wel vervelend dat ik niets meer op tafel kan laten liggen, omdat jij er mee aan de haal kunt gaan.”
Wat ze daar nu weer mee bedoelt? Er ligt zo vaak iets op tafel waar ik niet eens naar omkijk… ’s Avonds bij de koffie heb ik ook weer net zoals iedere avond mijn hondenkoekje van het vrouwtje gekregen.
Ik weet het nu zeker. Het vrouwtje is niet meer boos op mij. Pfff, is het toch nog goed afgelopen.

Heel veel “schriklikjes” van Borre.

Lieve Borre,

Je hebt groot gelijk hoor, hoe kunnen wij nu zien of het een theedoek is of niet. Ik vind de naam theedoek sowieso een rare naam, er zit helemaal geen thee in, waarom noemen ze het dan een theedoek? Maar ja, mensen doen wel meer dingen die wij niet snappen.
Zal ik jou eens vertellen wat ik gedaan heb toen ik nog een pup was:” op een dag kwam het baasje ’s avonds thuis van zijn werk, het vrouwtje en het baasje drinken dan altijd voor het eten een drankje om even bij te kunnen praten.” Het baasje tilde mij op en nam mij op schoot.
Babs en Borre de theedoek 3Ik bleef heerlijk tegen het baasjes borst aanzitten terwijl hij mij streelde. Toen het drankje op was, werd ik op de grond gezet en stonden het vrouwtje en het baasje op om te gaan eten.

Opeens zei het vrouwtje tegen het baasje: ”waar is het onderste stuk van je stropdas gebleven?” Het baasje keek verbaasd naar zijn stropdas en zag dat er een groot stuk vanaf was, daarna keek hij argwanend naar mij, maar ik keek vrolijk rond en deed net of mijn neus bloedde.
Babs en Borre de theedoek 4
De volgende dag toen ik een keuteltje moest bakken, staken daar allemaal blauwe stukjes stof uit, dus had ik mijzelf verraden. Na dit voorval, deed het baasje altijd als hij thuiskwam van het werk eerst zijn stropdas af voordat hij mij op schoot nam, flauw he!

Zo Borre, nu ga ik eerst een schoonheidsslaapje doen,

Likjes, Babs

Lieve Babs,

Wat een leuk verhaal over die stropdas van jouw baasje. Ik kan me voorstellen, wanneer dat ding daar toch vlak voor je neus hangt, je heel erg graag wilt weten hoe die smaakt. Bovendien: zo’n das, die er maar een beetje bij bungelt, vraagt om er aan te gaan knabbelen. Als jouw baasje niets merkt omdat hij gezellig met jouw vrouwtje zit te praten, ga jij natuurlijk gewoon door met knagen. Jammer dat jouw keuteltje je verraden heeft. Ik denk wel dat het een heel bijzondere keutel is geworden met al die blauwe draadjes eraan. Zoiets moet eigenlijk bewaard worden! Dat is toch veel te mooi om weg te gooien!
Babs en Borre de theedoek 5Is niet gebeurd natuurlijk. Als wij het voor het zeggen hebben, dan nemen we zo’n super-mooi-drolletje mee naar huis om in te lijsten. Zie je het al voor je Babs. Je eigen kunstwerk ingelijst boven je mand of je bench. Voordat je gaat slapen, kijk je eerst een poosje naar het prachtige schilderij, wat jij gebakken hebt. Wanneer je ogen dan langzaam dicht vallen, ga je van zelf dromen over het heerlijke moment dat je bij je baasje op schoot lag te sabbelen aan die verrukkelijke stropdas van hem.
Ik moet nu meteen aan nog iets denken. Op schoot liggen bij de baas of het vrouwtje. Ik bedoel dan ècht op schoot. Helemaal. Met alle vier je poten èn je lijf èn je kop èn je staart.
Voor mij is dat al heel lang geleden. In mijn pupjes-tijd. Is dat bij jou ook zo Babs?
Zo maar opgepakt worden en heerlijk verwend worden op de schoot van de baas of het vrouwtje? Terwijl jij of ik liggen te genieten met onze ogen dicht, wordt er heerlijk gekriebeld onder je kin of achter je oren. Of gewoon over je rug. Mmmm! Dat op schoot liggen met je hele lijf is er niet meer bij.
Babs en Borre de theedoek 6Pas jij nog op de schoot van het baasje of het vrouwtje? Ik niet. Ik ben gewoon te groot. Al is het wel heel erg stoer dat ik zo’n grote Airedale ben. Stiekem vind ik het ook een beetje jammer. Nu kan ik alleen nog maar met mijn voorpoten en een stuk van mijn lijf op schoot kruipen. Mijn achterpoten blijven altijd op de grond staan. Wel kan ik nu mijn kop in de hals of de nek van de baas leggen. Nu ik er over na denk, moet ik je zeggen dat zo met mijn kop tegen de baas aankruipen ook heel erg prettig is. Eigenlijk word ik dan net zo fijn gekriebeld als toen ik nog een pupje was. Heb jij ook in de gaten dat, wanneer wij zo met elkaar praten, wij er achter komen dat wij wel een heel fijn hondenleven hebben!
Daar ga ik maar eens een poosje over nadenken nu ik weer lekker op het kleed lig.

Heel veel likjes van Borre

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s