Beau: Eindelijk terug het bos in!

Een nieuw waargebeurd verhaal van Beau uit België, door Marc Weyts

Hallo lieve ATVN-ertjes !

Zoals ik jullie al schreef in mijn vorig verhaaltje, voelen wij honden gewoon onmiddellijk aan dat er een nieuw seizoen voor de deur staat en alweer hebben wij toch maar gelijk gekregen, want ondertussen is de lente al flink begonnen. Onze baasjes hebben hiervoor een kalender nodig waarop ze kunnen zien wanneer dit allermooiste seizoen begint. Wij dus lekker niet ! De laatste tijd is hier in België al heel wat regen gevallen. Bij jullie in Nederland ook ?Beau Eindelijk terug het bos in 1 Maar gelukkig hebben we ook al wat zonnige dagen gekend en mocht ik plotseling datgene meemaken wat ik jullie nu allemaal ga vertellen ! Ik heb jullie destijds al verteld dat mijn baasjes elke dag zowat rond het middaguur een hele grote en lange wandeling met mij maken. Nu ik al groot ben geworden, weet ik eigenlijk al heel goed overal de weg waar wij wonen. Ik weet perfect welke richting we telkens uitgaan. Zo weet ik wanneer zij met me de binnenstad intrekken en kan ik dan in de winkelstraten de lekkere geur van snoepjes ruiken die via de openstaande schuifdeuren uit de winkels recht op mijn snoet terechtkomt en dit vergezeld van heerlijke warme lucht.
Ik weet ook wanneer we niet naar het centrum lopen en we dus bij de bomen, de vele struiken en welriekende bloemen blijven rondhangen.
Al vind je tussen de winkels heel veel snoepjes, toch loop ik het liefst in die prachtige natuur.
Ja lieve mensen, een goeie raad van deze Airedale : neem eens wat meer tijd om alles rondom je goed waar te nemen. Je zal dan zien hoe mooi de natuur kan zijn. Natuurlijk moet ik hier overal aangelijnd lopen en dat vind ik dan weer wat minder prettig.
Maar … laatst, na die triestige winterse natte dagen, kleurde de lucht opeens helemaal blauw en was het lentezonnetje van de partij. Ik dacht bij mezelf … ik moet iets uitproberen om van die vervelende lijn verlost te zijn en ja hoor … het gebeurde. Zoals ik al zei, weet ik precies welke richting we uitgaan tijdens onze wandeling en zoals ik jullie vroeger al schreef zal ik nooit meer vergeten dat er hier vlakbij een heel groot bos is.
Wat was ik blij dat mijn baasje plots met me deze richting uitging. Natuurlijk moet ik hem altijd hierbij een beetje bijsturen, want soms durft hij met me wel eens van koers veranderen. Maar deze keer had ik me voorgenomen dat ik zou bepalen waar we heen gingen en ik was vast van plan om nu zelf eens de leiding te nemen. Heel flink liep ik naast mijn baasje en volgde hem keurig aan de lijn. Af en toe richtte ik mijn lieftallig Airedale-kopje omhoog en keek met mijn fonkelende donkere oogjes recht in de zijne. Mijn bedoeling was zijn aandacht te trekken en ik weet gewoon dat dit mij altijd lukt en zo dus ook nu.
Mijn baasje brabbelt dan zowat van alles tegen me, wat ik onder ons gezegd allemaal niet zo belangrijk vind, maar het zijn telkens wel hele lieve woordjes en het belangrijkste is dat ik hem heb waar ik hem wil en dat ik de aandacht dus naar mij heb toe kunnen trekken. Ik maakte hier dan ook ten volle gebruik van en begon op het juiste moment en op de juiste plaats beetje bij beetje en dus meer en meer aan de lijn te trekken en dit naar de juiste richting toe … de weg die naar het bos leidt !
Lieve ATVN-ertjes, wat was ik blij toen ik voelde dat het me gelukt was en mijn baasje nu eens mij volgde. Ik was dolgelukkig ! Het was ook al een tijdje geleden dat we nog naar het bos waren gegaan. Ik stoor mij er niet aan wanneer alles er wat modderig bij ligt. Ik spring daar wel over, maar mijn baasjes vinden dat maar niks, dus was het blijkbaar afwachten tot alles er wat droger bij lag en gelukkig was dit dus nu eindelijk het moment !

Aan de rand van het bos gekomen, ga ik altijd mooi maar vooral doordacht zitten, want ik weet dat de lijn dan los gaat en het duurt echt niet lang hoor vooraleer ik met een spurt het bos in ga. Niet aangelijnd lopen is gewoon super ! Ik amuseer me dan rot ! Hier en daar zijn er ook van die beekjes in het bos en die vormen voor mij geen obstakel hoor. Met een flinke aanloop, spring ik gewoon over ze heen ! Weten jullie wat ik eigenlijk het liefste doe in het bos ? … Takken verzamelen !Beau Eindelijk terug het bos in 2
Eigenlijk mogen ze blij zijn dat ik daar godzijdank regelmatig kom, want dan wordt er ook wat opgeruimd ! Je moest eens zien hoeveel takken daar met de winter zijn afgevallen. Voor mij dus één van mijn leukste hobby’s, is ze allemaal een beetje van de ene plek naar de andere te brengen. Vorige week heb ik het record gehaald. Ik weet niet hoe lang die tak wel was en heb echt mijn best gedaan om hem een hele tijd mee te slepen. Echt waar lieve mensen … het bos … da’s voor mij gewoon het einde ! In mijn komende verhaaltjes vertel ik jullie nog wel meer hierover, maar nu moet ik echt stoppen met schrijven ! Mijn baasje heeft me nodig. Ik denk dat ik hem zal moeten helpen met paaseitjes op te hangen of misschien wel te schilderen ? Zou dat aan mij besteed zijn ? … Ik vertel er jullie alles over in een volgend verhaaltje !

Fijne Paasdagen en geniet van die prachtige natuur !

Beau uit België X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s