Phaenna (Phaantje): Dagboek juni 2016

Door Sonja de Cooker

De muis die dacht hij kon vliegen

Nu moet ik jullie toch wel een heel spannend avontuur vertellen.

Phaenna Phaantje dagboek mei 2016 1Met Hemelvaart kwam eindelijk het mooie weer. De deur van de bijkeuken staat weer de hele dag open, dus kunnen we naar buiten als we dat willen en hoeft Sonja niet meer de hele dag portiertje te spelen. Mario is druk in de weer om zijn planten uit de kas te halen, ze om te potten en ze daarna op de plaats te zetten en te hangen.
Zo ook een hele mooie cactus die in de kas al tot bloei was gekomen. Het zonnetje scheen heerlijk, Sonja had voor Mario en haarzelf een lekker drankje ingeschonken en wij kregen een botje, we lagen gezellig op het terras in de zon te genieten. Opeens zei Mario: “ kijk eens naar de cactus, daar zit een klein muisje in de pot.” En ja hoor, op de rand van de pot zat een piepklein muisje. “Hoe moet dat muisje weer naar beneden komen” vroegen Mario en Sonja zich af. Uit ervaring weet Sonja dat je nooit moet proberen een muisje met je blote handen te redden, ze heeftPaenna phaantje dagboek juni 2016 daar nog een klein litteken van op haar pink van die keer dat ze dat spitsmuisje probeerde te redden dat onder de terrasbank zat. Mario zei: “als ik de pot naar beneden haal raakt het muisje waarschijnlijk in paniek en springt zich dan misschien te pletter, dus laten we maar even kijken of hij zelf een weg naar beneden weet te vinden.”
Mijn zusjes en ik zaten doodstil helemaal gefascineerd naar het kleine muisje te kijken dat op de rand van de pot liep te balanceren. Sonja had ons duidelijk te verstaan gegeven dat wij moesten blijven zitten en niet in de buurt van het muisje mochten komen. Niet dat wij ook maar een poging in die richting ondernomen hadden hoor, we vonden het veel te spannend om naar het muisje te kijken. Paenna phaantje dagboek juni 2016 1Opeens nam het muisje een grote sprong, hij zweefde even door de lucht, en pats boem, daar lag hij op de grond. Wij waren zo beduusd dat we gewoon bleven zitten. Sonja ging naar het muisje toe. Het ademde wel, maar was bewusteloos. Sonja aaide het muisje over zijn kleine buikje, dat zag er zo lief en kwetsbaar uit. Opeens deed het muisje zijn oogjes open en keek verbaasd om zich heen, bleef nog even versuft liggen, stond een beetje wankel op, en ging er toen als een speer vandoor. Toen pas kwamen wij in actie en gingen met een bloedvaart achter het muisje aan, maar te laat helaas, het muisje was ‘gevlogen’ (grinnik).
Wat een avontuur was dat hè!

Likjes, Phaantje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s