Schuif aan bij Babs en Boebie: Boxervriendje

Babs en Borre kopafbeelding
Door Bonneke van der Bij en Sonja de Cooker

Ha lieve Babs,

Babs en boebie boxervriendje 2Jij hebt al eens gehoord van Joop, het boxervriendje van Borre. Er is iets heel spannends met hem gebeurd. Ik heb heel goed geluisterd toen het vrouwtje van Joop het verhaal aan mijn vrouwtje vertelde.

Jij weet ook al dat bij het baasje en vrouwtje van Joop een paar dagen in de week een heel lief meisje komt. Zij zijn de opa en oma van Liv. Haar ken je ook al. Borre heeft haar een paar likjes mogen geven. Weet je het weer?

Tot en met hier is het allemaal nog heel gewoon… Het spannende komt er nu aan.

Op één van de dagen dat Liv bij haar opa en oma komt, vergeet de mamma de poort en de keukendeur goed dicht te doen… Jij en ik, slimme Airedales als wij zijn, weten al wat er gaat gebeuren.

Babs en boebie boxervriendje 1Babs, jij hoeft daar toch ook niet naar te raden…? Joop. Net zo’n zo’n slimmerik als wij zijn! Joop ruikt zijn kans. Als een haas smeert hij hem naar buiten. Eerst door de keukendeur en daarna door de poort. De mamma van Liv en de baasjes van Joop merken het pas als ze zien dat die deur en die poort wagenwijd open staan… “Joop… Joop… Hier komen!” Jij begrijpt dat Joop natuurlijk in geen velden of wegen te bekennen is en niet terug komt. Hij is net in zijn eentje op stap… dan gaat hij zeker niet terugkomen. Hij gaat de wereld verkennen en goed ook!

Ook gaan een geschrokken baas en een bang vrouwtje zoeken naar Joop. Zijn baas gaat met de auto en het vrouwtje gaat met Liv in de wandelwagen. Liv helpt hard mee en roept: “Joop… ben je?”

Al gauw zoeken heel veel mensen mee. De mamma van Liv zette een oproep op Facebook. Als antwoord kwam er een prachtige foto van Joop met de vraag of “iemand deze lieverd” kwijt is. Een fietser had Joop gezien en meegenomen om aan mensen te vragen of die misschien wisten van wie die hond was. De mensen wisten het niet… Per ongeluk liet de meneer Joop even los… en weg was Joop weer.

Babs en boebie boxervriendje 3Joop heeft onze omgeving goed kunnen bekijken, want het heeft een paar uur geduurd voordat er weer een ander was, die hem kon pakken. Die meneer was helemaal reuze slim. Hij ging met Joop naar een dierenarts, die in de buurt woont. Je begrijpt dat het avontuur voor Joop toen echt was afgelopen. De dierenarts kan met een apparaatje door zijn vacht kijken en meteen zien wie de baas van hem is. “Dat dacht ik al. Jij bent het Joop. Maar nu weet ik het zeker.”

“Zo Joop. Lekker aan de wandel geweest?” “Ik zal maar eens snel jouw baasjes bellen om te laten weten dat jij hier op ze wacht om opgehaald te worden.”

Ik weet zeker dat Joop iets heel anders in zijn gedachten had. Wat denk jij Babs? Hij wilde natuurlijk nog veel langer de natuur in. Zoiets gebeurt misschien maar 1 maal in je hondenleven.

Babs en boebie boxervriendje 4Na 10 minuten stond er een blije baas bij de dierenarts. Voor Joop was het feestje afgelopen. Hij mocht mee terug naar huis. In de auto. Dat wel.

Het vrouwtje van Joop knuffelde hem, maar was toch ook een beetje boos. “Dat doe je niet weer hè, ons zo lang in angst laten zitten…”

Dat is natuurlijk waar Babs. Als Joop zo maar weg loopt en een superdag heeft, weten zijn baasjes dat niet. Die zijn alleen maar heel erg ongerust. Zij kunnen Joop niet missen en als hij weg is lijkt het daar wel een beetje op. Joop was zo moe, dat hij de rest van de dag heeft liggen slapen. Ik denk dat hij in zijn droom die hele tocht nog eens dunnetjes heeft overgedaan.

Heel veel likjes, Boebie

Lieve Boebie,

Wat een avontuur zeg, die Joop is me er eentje. Maar wat lief van de meneer om Joop op te vangen en naar de dierenarts te brengen om zo via de chip het baasje terug te vinden.

Want weet je Boebie, nu was het avontuur nog leuk en spannend, maar bedenk je eens hoe het voor Joop zou zijn als het donker was geworden. Je moet er toch niet aan denken. Helemaal in je eentje in het donker zonder je baasjes in de boze buitenwereld te moeten gaan slapen. Een mandje is er niet, een koekje en een knuffel krijg je niet, en dan al die vreemde geluiden, ik krijg al de kriebels als ik er alleen maar aan denk. Nee Boebie, ik denk dat Joop het dan ook niet meer zo leuk zou vinden.

Mijn vrouwtje zegt altijd:” There’s no place like home.” Babs en boebie boxervriendje 5
En daar heeft ze helemaal gelijk in. Nu heeft Joop weer heerlijk in zijn eigen mandje kunnen slapen. Dat ga ik nu ook doen , maar dan lekker in de mensenmand.

Als je Joop ziet, geef hem maar een likje van mij, en een heleboel likjes voor jou.

Babs

Lieve Babs,

Wat houd jij je hondenhersens er goed bij! Ik denk alleen maar aan het spannende avontuur wat Joop aan het beleven is. Geen haar in mijn vacht, die maar even mee doet aan piekeren over ’s nacht alleen buiten slapen en geen knuffels meer krijgen… en ook heel erg… geen lekkere maaltijden en smakelijke hondenkoekjes. Je hebt helemaal gelijk. Het was mooi voor even, maar daarna is het dan ook het allerfijnste om weer thuis bij de baasjes te zijn en in je mand of je bench te kunnen kruipen en lekker vertroeteld te worden.

Het vrouwtje van Joop heeft wel nog iets leuks gezegd, waarover ik natuurlijk moest nadenken. Mijn fantasie sloeg meteen op hol.

Babs en boebie boxervriendje 6Het vrouwtje zei: “als Joop vaker van plan is om weg te lopen, omdat hij dat zo graag wil, moet hij maar postbode worden. Dat levert nog iets anders op dan alleen maar angst…” Zie je het al voor je Babs… Niet alleen Joop, maar wij ook! Als postbode langs de huizen om brieven en pakjes te bezorgen. Supermooi met zo’n postbode-jasje aan en een tas vol post om je nek en misschien wel een postbode-petje op onze kop.

Babs en boebie boxervriendje 8Het lijkt me geweldig! Joop, Babs en Boebie de posthonden. Natuurlijk moeten wij met onze bek wel heel voorzichtig de brieven door de bus duwen. Er mag geen vieze nattigheid aan de post blijven plakken. We zijn dat leuke baantje dan vast heel erg snel weer kwijt.

Babs en boebie boxervriendje 7Wanneer een brievenbus een beetje te hoog zit en wij kunnen er niet zo goed bij dan blaffen wij heel hard. De mensen komen vanzelf kijken waarom er zo geblaft wordt bij de voordeur. Daar zitten wij. Met hun post. Wat zullen ze opkijken… En… ze zijn allemaal heel blij met ons. Als dank voor het bezorgen worden wij geknuffeld en krijgen we schouderklopjes en heel misschien wel een hondenkoekje.

Babs en boebie boxervriendje 9Weet je dat ik er al zin in krijg om te beginnen. Wat jij Babs? Een leuk vakantiebaantje zo in de zomer. In de winter lig ik liever binnen in een lekker warm huis. Om dan door weer en wind post te bezorgen zie ik niet zo zitten…

De zon schijnt weer. Ik ga een fijn plekje in de tuin zoeken om over het postbode-plannetje na te denken.

Heel veel likjes, Boebie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s