Beau: Helemaal onder de smurrie!

Een nieuw waargebeurd verhaal van Beau uit België, door Marc Weyts

Hallo lieve ATVN-ertjes !

Mijn vorig verhaaltje was echt niet zo leuk om te lezen. Weten jullie nog hoe ik op weg naar de zee wel tot tweemaal toe werd aangevallen door een onvriendelijke hond ?! Zoals ik schreef … die twee akelige schepselen, die vergeet ik van mijn leven niet meer !

Ondertussen ben ik al één van die honden terug tegengekomen. Ik ben dan echt niet te houden. Mijn baasje heeft het dan even heel moeilijk om me aan de lijn te houden, want ik vind dan dat ik met die hond wel degelijk nog iets heb af te rekenen.

Wat me dan toch zo ergert, is dat die hond doet alsof er destijds niks is gebeurd. Hij en ook zijn baasje zien dan hoe ik met hen wil afrekenen en halen dan zo’n valse grijns naar boven alsof men mij op dat moment wil zeggen ‘Hoe reageer jij nu ? Ik doe toch niks !’. Neen, zij zijn of doen misschien alsof ze alles vergeten zijn, maar ik niet hoor. Wie mij onterecht aanvalt, krijgt ervanlangs! Ons dan aangelijnd houden is niet makkelijk omdat wij Airedales immers heel sterk zijn, maar we begrijpen ook wel de situatie van onze baasjes en volgen hen dan ook in wat zij het beste voor ons vinden, want buiten sterk zijn, zijn we ook best wel trouw hoor !

Valt het jullie nu niet op, lieve ATVN-ertjes, dat ik al op een heel volwassen manier kan blaffen ? Dat kon ik vorig jaar nog niet hoor ! Maar in november word ik straks dan ook al drie jaar en dat zegt genoeg niet waar !

Ik probeer ook steeds jullie uit te leggen hoe ik me soms voel bij alles wat ik meemaak en daarvoor moet je inderdaad al wat ouder zijn geworden en mochten jullie me soms dan nog niet begrijpen … wel dan blaf ik wel een ander deuntje.

Maar nu over de afgelopen maand en ja hoor … ik heb toch weer iets meegemaakt ! Je houdt het niet voor mogelijk ! Mijn baasjes waren er wel niet zo goed gezind over, maar daar trok ik mij lekker niks van aan !

Ik vertelde jullie in één van mijn vorige verhaaltjes toch over die grote witte vogel met die hele lange snavel die elk jaar met de zomer naar hier komt, net zoals wij, naar dit mooie plekje aan zee in Nederland.

Nu wou ik en ook mijn baasjes die vogel wel eens echt en van heel dichtbij zien en daarvoor moesten we een lange wandeling maken in een duinenbos dat Voornes Duin noemt en waar je een groot duinmeer aantreft dat de rare naam Quackjeswater draagt. Het uitzicht over het meer is werkelijk adembenemend en mijn baasjes hebben me zelfs opgetild om even in die grote verrekijker te kunnen kijken die daar langs het meer staat opgesteld en ja hoor … daar zagen we onze vrienden … de lepelaars ! Zittend in een oase van groen, aan het water, nabij de zee en in een gebied waar je heerlijk tot rust komt.

Beau helemaal onder de smurrie 1Nadat we op dat uitkijkpunt genoten hadden van al dat moois wat de natuur ons biedt, vervolgden we onze wandeling en wat vond ik het geweldig om overal in dat grote bos vrijuit en dus niet aangelijnd te kunnen rondlopen. Ik vind het ook altijd zo prettig om eens een andere weg dan mijn baasjes in te slaan om dan tenslotte op hetzelfde punt met hen uit te komen. Wees gerust, doorheen al die varens, takken, bomen, struiken, noem maar op, verlies ik hen echt nooit uit het oog hoor !Beau helemaal onder de smurrie 2
Naast al die kronkelende bospaden zijn er hier en daar ook plaatsen waar de grond wat natter of vochtiger aanvoelt en wat was het heerlijk fris om daar eventjes met je vier poten in te gaan staan. Ik kon er echt niet aan weerstaan en wou dit terrein dan ook verkennen.

Beau helemaal onder de smurrie 3Het leek wel een modderbad en beetje bij beetje begon het er ook echt op te lijken en was het of ik net in een kuuroord met modder terechtgekomen was in plaats van in een gewoon moeras midden in een bos vol met modder wat het eigenlijk in werkelijkheid wel was.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het na enkele seconden niet zo fijn meer vond, want ik zakte meer en meer weg in al die smurrie. Ik hoorde mijn baasjes mijn naam roepen en ik was blij dat ik voor ze eraan kwamen, ik gelukkig mijzelf nog net terug op het droge had kunnen krijgen en ze dus eigenlijk niet gezien hadden waarin ik me wel had gewaagd. Natuurlijk verraadde mijn vacht me, want die had echt niet meer de kleuren van een Airedale. Zo was ik helemaal zwart geworden en hing er rond mij een ander reukje in de lucht.

Beau helemaal onder de smurrie 5Ook begon mijn huid overal te prikkelen en moest ik noodgedwongen al die jeuk met het mulle zand daar ter plaatse wat verzachten. Ik zag er niet uit ! En dat voor een dame ! Nog maar te zwijgen over mijn baasjes, want die waren in alle staten !

Op welke manier zou men mij nu terug netjes kunnen krijgen ? Eerlijk gezegd, het was voor mij een raadsel, maar wel een leuke ervaring al besefte ik zelf ook wel dat ik zo niet terug onder de andere hondjes kon komen. Mijn baasjes zouden mijn baasjes niet zijn, mochten zij er alweer iets op gevonden hebben.

Ik werd onmiddellijk aangelijnd en bij het verlaten van het bos gingen we niet naar ons huisje, maar namen we de afslag en liepen recht naar de zee ! Dit leek voor hen de beste manier om mij terug netjes te krijgen en dat ik daarna naar zee mocht, was voor mij die namiddag wel dubbel feest ! Dat zullen jullie wel begrijpen ! Plotseling trok ik mij helemaal niks meer aan van hoe vuil ik er ook uit zag en holde ik naar het strand om uiteindelijk te belanden in die immense zee waarin ik me altijd zo super voel ! De jeuk op mijn huid was op slag verdwenen, maar mijn baasjes hadden wel werk om al die viezigheid uit mijn vacht te krijgen. Ze namen me mee in zee, waar ik echt wel moest zwemmen en één van die twee stak toch wel mijn hoofd onder water zeker ! Dat heb ik wel niet zo graag. Er komt dan zoveel water in je ogen om nog maar te zwijgen over die grote slok die je ineens binnenkrijgt en die bovendien heel erg naar zout smaakt.

Beau helemaal onder de smurrie 6Toen ik uiteindelijk mijn prachtige Airedalekleuren terugkreeg, mocht ik van mijn baasjes nog even lekker met hen in de zee blijven. Geweldig !

Lieve ATVN-ertjes, zo kwam er een eind aan die goed gevulde namiddag of nog niet ? ….. Ik leek uiterlijk misschien dan wel terug netjes, maar dat reukje rond mij, was er nog steeds !
Natuurlijk hadden mijn baasjes dit ook geroken en duurde het echt niet lang of mijn snoet stak onder het doucheschuim !

Beau helemaal onder de smurrie 7Wat was dat stugge haar van me zacht geworden en wat mijn baasjes ook met me deden om me terug helemaal netjes te krijgen … ik liet het me allemaal welgevallen en genoot van elke streling ! Heerlijk ! Die avond en de nacht erop heb ik heel goed geslapen en was ik vooral heel blij dat mijn baasjes alweer zo goed voor mij gezorgd hadden en ze eigenlijk niet zo kwaad op me waren geweest.

Zo lieve ATVN-ertjes, was dit geen verhaal om ‘U’ tegen te zeggen ! Wat een belevenis zeg ! Het wordt nu september en er is nog veel gebeurd deze zomer hoor …. maar daarover vertel ik jullie alles in een volgend verhaaltje !

Lieve groetjes van een netjes gewassen Beau uit België ! X  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s