Phaenna (Phaantje): Dagboek november 2016

Door Sonja de Cooker

Lekkere Koekjes

Hallo lieve mensen, hier ben ik alweer en ik moet jullie nu toch wel iets heel ondeugends vertellen.

phaenna phaantje dagboek november 2016 1Sonja was koekjes aan het bakken, oh, oh wat rook dat lekker, mijn zusjes en ik stonden te watertanden in de keuken. Toen het belletje van de oven vertelde dat de koekjes klaar waren, en de oven open ging, stonden we elkaar te verdringen om zo dicht mogelijk bij die heerlijk geurende koekjes te komen. Sonja ging de koekjes versieren, dat zag er heel leuk uit, allemaal kleine Airedaletjes. Voor ons hoefde dat helemaal niet hoor, wij vinden ze zonder versiering ook hartstikke lekker, maar goed, jullie kennen Sonja, als die iets in haar hoofd heeft, zit het zeker nergens anders. phaenna phaantje dagboek november 2016 2
Toen de koekjes afgekoeld waren, moesten mijn zusjes en ik alle vier op een rijtje gaan zitten en een pootje geven. We kregen ieder een koekje. Ik kreeg er als eerste een. Ik schrokte het koekje naar binnen, jammie, jammie wat was dat lekker. Nephele en Delphobe hadden hun koekje ook al gekregen en stonden te smullen. Sonja wilde Aphaia haar koekje geven, ze stak haar hand met daarin het koekje uit, en voordat iemand ook maar even met de ogen kon knipperen nam ik een reuzesprong griste het koekje uit Sonja’s hand en slikte het in een keer door. Aphaia stond heel beteuterd te kijken, toen het tot Sonja doordrong wat ik gedaan had, werd ze boos op mij. “Foei Phaantje,”zei ze tegen mij, “dat was heel stout, ga jij maar voor straf in je mandje.” Terwijl ik afdroop naar mijn mandje gaf Sonja Aphaia een ander koekje. Ze riep expres heel hard tegen mijn zusjes, ‘kom maar jongens, jullie zijn lief geweest, jullie krijgen nog een koekje.” Voorzichtig kwam ik uit mijn mandje en keek om de hoek van de keukendeur of er voor mij ook nog iets te halen was, maar helaas, Sonja stuurde mij weer weg en zei, ”ik ben gekke Henkie niet.” Waarom ze dat tegen mij zei, weet ik ook niet, natuurlijk is zij Henkie niet, zij is Sonja, dat weten we toch allemaal.

Dat is dan weer zo’n moment dat ik denk, ”wat zijn mensen toch wonderlijke totaal onbegrijpelijke wezens.”

Ik ben maar weer in mijn mandje gekropen en heb over een hele grote berg koekjes gedroomd .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s