Beau heeft haar leven terug… En wij onze hond!

Een nieuw waargebeurd verhaal van Beau uit België, door Marc Weyts

Beau heeft haar leven terug en wij onze hond 1Op deze dag hebben we gewacht ! Eindelijk !
Gelukkig en blij … reken maar dat we dat zijn … heel gelukkig zelfs !
Het is namelijk vandaag precies 4 weken, dus een volle maand dat ons Beau zonder angst leeft. De angstproblematiek is volledig voorbij, tenminste dat hopen we toch na deze vier weken. We hebben nu één maand afgewacht of de angst die steeds aanwezig was niet terug zou opduiken. Maar neen hoor, gelukkig ! Dus gaan we ervan uit dat na deze tijdspanne dit volledig verleden tijd is.
Heerlijk gewoon, met je hond kunnen gaan wandelen zonder dat constant de staart tussen de poten blijft, zonder dat zij bang is van elk geluid, van elke beweging. Geen angst meer buiten noch binnen ! Geen plafond meer dat plotseling naar beneden kan komen ! Geen voordeur die opeens open gaat zwaaien en er iemand binnen zou kunnen komen die je wat aandoet ! Geen licht aan het plafond waar je schrik van hebt wanneer het brandt ! Geen angst meer wanneer een takje in tweeën breekt onder de voet van je baasje. Geen angst meer bij afvallende bladeren ! Geen angst meer van verkeerslichten, van verkeersborden, van straatlampen. Geen angst meer om te plassen. Geen angst meer om tot bij de voederbak te komen en te eten. Kortom geen angst meer voor alles en nog wat … want dat was echt het geval bij Beau … angst en bang zijn voor alles en nog wat. Erg, heel erg ! Triest, intens triest !

Maar …. ZALIG nu, gewoon een leven zonder angst ! Hoe dit nu ineens komt ?

Wij kunnen alleen maar het volgende verwoorden en vaststellen. Met de zomer van 2015 gaven wij Bravecto 1000 mg aan Beau, een kauwtablet ter bestrijding van vlooien en teken en dat om de drie maanden toegediend moet worden. Daaropvolgend, op 4 december 2015 om 8:30 hebben wij bij Beau de allereerste angst waargenomen en dit bij het overvliegen van een groep eenden. Nadien mag je wel zeggen is de angst vrij snel voor alles en nog wat toegenomen. Het werd meer en meer een ernstig probleem en we vonden dat hier dringend iets aan moest gedaan worden.
Onze dierenarts was uiteraard het allereerste aanspreekpunt. Samen met haar hebben we gezocht naar een oplossing en gingen we in op haar voorstellen, maar namen zelf ook initiatief hierin en namen op onze beurt zelf contact met deskundigen. Zo belandden we met Beau onder andere bij gespecialiseerde dierenartsen en verschillende gedragstherapeuten in binnen- en buitenland.
Allerhande medicatie tegen angst werd toegediend en zelfs meer dan één antidepressivum wat nadien dan weer moest afgebouwd worden.
Beau werd onderworpen aan oefeningen, therapieën, begeleidingen, zelfs het hondenvoer zou impact hebben op het probleem. Geen enkele kilometer rijden was ons te ver om Beau te helpen. Het koste wat het kost, de Euro’s vlogen soms de deur uit, maar ze zou en moest geholpen worden ! Alle begrip voor iedereen die ons wou helpen.
Er waren momenten waarin het ook beter ging met haar en dat gaf ons moed. Moed om hiermee verder te gaan, want moed en kracht was hier echt wel bij nodig. Niet lang geleden werd het ons toch even te veel en kwam zelfs de gedachte op om haar te laten inslapen en zo een eind te maken aan al dat leed dat Beau dag na dag moest ondergaan.
Anderhalf jaar een hond bezitten met een dergelijke problematiek is ook echt niet te onderschatten en weegt en legt druk op een mens.
En toen verscheen in de ATVN-nieuwsbrief van juni dit jaar een artikel rond Bravecto. De woorden ‘gestrest’ en ‘angstig’ in dit artikel maakten een diepe indruk op ons en na het lezen, besloten we onmiddellijk te stoppen met Bravecto.
We gingen verder zoeken op het internet en meer en meer stelden we vast en hoopten vooral dat we nu wel eens de juiste beslissing zouden gemaakt hebben. Stoppen met Bravecto en opnieuw zoals vroeger overstappen naar een uitwendig anti-vlooien- en tekenmiddel wat laatst dan ook werd geplaatst in juni, vorige maand dus. Al heel snel leek het wat onze angstproblematiek betrof, de goeie weg op te gaan. Beau werd dag na dag rustiger en meer en meer verdween de angst, zoals ik reeds schreef, eigenlijk al heel snel.
We spraken af om niet direct over te gaan tot juichen en besloten om dit een maand de tijd te geven. We denken dat dit realistisch en correct is.

Zoals u kon lezen aan het begin van dit artikel zijn de vier weken nu, zaterdag 22 juli 2017, voorbij en kunnen we alleen maar vaststellen en jullie met heel veel blijdschap verkondigen dat we onze Beau terug hebben, de Beau van voor 4 december 2015.
Beau een duivels verhaal 2De wandelingen buiten zijn terug een plezier geworden. We zien een Beau die de rust heeft teruggevonden en zowel binnen als buiten heerlijk languit kan liggen net of er is geen vuiltje aan de lucht.
Nogmaals, wij kunnen alleen maar verwoorden en vaststellen wat wij meemaakten na het stoppen met Bravecto. Gelukkig is er nog leven na dit middel en het zal u niet verwonderen … voor Beau nooit meer Bravecto !

We gaan er nu vanuit dat honden niet zijn zoals mensen en Beau het geluk heeft dat ze niet kan terugdenken aan die helse periode die ruim anderhalf jaar duurde. Een periode van pijn en last waarbij onze hond nog eens extra werd belast door de mens, uiteraard met de beste bedoelingen maar verkeerdelijk door onwetendheid. Wat zou het toch allemaal veel eenvoudiger zijn mochten onze honden kunnen spreken, net zoals wij.

Zowat vanaf de geboorte van Beau wordt er een verhaaltje over haar gepubliceerd in elke ATVN-nieuwsbrief. Ook na de eerste angstwaarneming bij Beau op 4 december 2015, toen zij 2 jaar was, bleven we voor u in dit nu afgelopen anderhalf jaar van ellende, elke maand met veel enthousiasme een verhaaltje schrijven. Een verhaaltje dat net zoals dit artikel telkenmale waargebeurd is. Een maandelijks verhaaltje dat steeds een grote positiviteit uitstraalde, wat soms echt wel niet makkelijk was om te verwoorden wanneer er namelijk tegelijkertijd heel erg gevochten werd met een probleem dat er was en waarbij een oplossing uitzichtloos leek.

We zijn heel blij dat de tijd nu gekomen is dat we ook dit met ieder van jullie kunnen delen en jullie nooit hebben moeten verontrusten, nu dit grote probleem voorbij is. Beau heeft haar leven terug en wij onze hond !

Beau Tweemaal in de kijker 4Onze Airedale Terriër Beau Sancy of Malton en haar baasjes zijn niet terug te vinden op Facebook. Mocht u wensen te reageren mag dit gerust naar marc.weyts@skynet.be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s