Beau: Gewonnen!

Een nieuw waargebeurd verhaal van Beau uit België, door Marc Weyts

 

Hallo lieve ATVN-ertjes,

In mijn vorig verhaaltje leerden jullie een heel andere Beau kennen. Als ik eraan denk, krijg ik nog steeds de rillingen over mijn lijfje.
Beau gewonnen! 1Op het eind van dat verhaaltje vertelde ik jullie dat mijn baasjes met elkaar afspraken dat ze meer aandacht voor me zullen hebben wanneer we die verdomde bruine hond nog eens zouden aantreffen.

Inmiddels zijn we die vijand hier nog niet terug tegengekomen, althans niet van dichtbij. In de verte heb ik hem wel al eens bespeurd. Mijn baasjes zijn nu vast van de veronderstelling dat ik dit niet heb opgemerkt. Op een bepaald moment zag ik hem namelijk in de verte terug en plotseling weken mijn baasjes af en kozen ze voor een heel andere wandelrichting. Nou, ik ben niet dom hoor. Ik had hem wel gezien en ach, ik begrijp wel dat mijn baasjes dit voor mijn eigen bestwil doen. Ik heb dan ook niets laten merken en ben gewoon met hen verder gelopen. Hoe zou het toch komen dat dat bruine schepsel mij destijds een hap wou geven ? Toch niet omdat ik een Airedale ben ? Ik begrijp het niet hoor en zal het nooit vergeten!

Genoeg nu hierover en laat ik het met jullie liever over iets leuks hebben. Wel, de afgelopen maand heb ik mezelf eens getest en heb een soort van wedstrijdje op poten gezet. Ik wou de dikste ofwel de grootste tak uit het bos van de ene kant naar de andere kunnen brengen. Ik heb jullie vroeger nog verteld dat men bij ons in het bos nogal wat blij mag zijn dat ik hier af en toe kom om de boel wat op te ruimen. Maar nu was ik dus iets anders van plan met al die takken.
Ik had er drie uitgekozen en was vastbesloten om ze alle drie, al was het maar een meter verder, te verplaatsen. Ik wou nu echt eens tonen hoe sterk ik wel was. Mijn baasjes hadden dit heel snel door en het leek alsof ze een prijs voor mij in gedachten hadden wanneer ik hierin zou slagen. Ik was ervan overtuigd dat ik van hen de hoofdprijs zou krijgen ook al kon ik er maar eentje verplaatsen.
Bij de eerste tak ondervond ik al gauw dat dit niet makkelijk zou worden !
Die tak leek wel een boomstam te zijn. Erover springen was geen probleem, maar hoe zou ik die naar de andere kant van het bos brengen ? Er was gewoon geen beginnen aan en heb dan maar de tweede opgezocht.
Beau gewonnen! 2Hoe hard ik ook gemotiveerd was om hierin te slagen, ook dit was helemaal niet te doen ! Ik zou nooit geen takken die net op boomstammen leken kunnen versjouwen. Deze maal lagen er zelfs verschillende naast elkaar. Ik had dus keuze genoeg, maar al snel heb ik hier ook van afgezien en heb ze allemaal maar mooi braafjes laten liggen.
‘Derde keer … goeie keer’ zegt men en nu moest en zou het me lukken !
Eigenlijk wist ik niet waar ik moest beginnen. In vergelijking met de twee vorige, zag het ernaar uit of ik deze wél tussen mijn tanden zou krijgen, maar … wat was die tak groot en oh zo lang !
Ik zou geen Airedale zijn moest ik niet slagen in mijn opdracht en zette gewoon alles op alles !
Eerst liep ik er even langs en bestudeerde ik alles grondig. Mijn speurneus werd hier ten volle voor ingezet. Het leek het beste om die oneindig lange tak ergens in het midden tussen de tanden te nemen. Ik begon er meteen aan en ja hoor … ik kon hem alvast tussen de tanden nemen en wat dacht je … voor ik het wist had ik hem helemaal in de lucht !
Beau gewonnen! 3Om de wedstrijd te winnen moest ik die oh zo lange tak nu ook van de ene naar de andere kant brengen en al was ik soms even uit evenwicht, ook dit lukte me.
Wat was ik fier dat ik mijn zelf opgezet spelletje gewonnen had en nam in stijl het applaus van mijn baasjes in ontvangst !
De avond viel en we keerden terug naar huis. Het enige waar ik nu op hoopte was dat mijn baasjes me nu zouden belonen. Neen, niet alleen met een snoepje, maar ook met iets speciaals. Een soort van medaille, een prijs, misschien wel een standbeeld, weet ik veel ! Ik had tenslotte toch iets heel stoers gedaan !

Wat ik de dag erna te zien kreeg, lieve ATVN-ertjes, hou je niet voor mogelijk ! ‘Kom Beau !’ en ‘Kijk eens hier !’ riep één van mijn baasjes. Ik kon mijn ogen niet geloven ! Aan het tuinhuisje waar ik zo graag vertoef, hadden mijn baasjes een echt ‘Airedale-hoofd’ opgehangen en onder dat hoofd hing een even grote bel met een touw eraan vast. Eén van mijn baasjes nam het touw en schudde ermee heen en weer.
Beau gewonnen! 4Ik schrok wel even, want die bel maakte heel wat lawaai en toen bij het luiden allebei mijn baasjes dan ook nog eens ‘Hoera !’ riepen, was ik helemaal van slag en vooral zo gelukkig dat ze mij op zo’n manier als winnaar uitriepen !
Nadien mocht ik nog lekker verder uitrusten, languit, onder de bel van het tuinhuisje, want ik was best nog wel wat moe van die wedstrijd de dag voordien. Wat heb ik een lieve baasjes en wat bedachten ze toch een leuke hoofdprijs voor mij.

Beau gewonnen! 5Lieve ATVN-ertjes, zo kom ik aan het eind van dit verhaaltje. Het wordt zomer en voor velen vakantie! Dat belooft wat … voor mijn volgend verhaaltje !

 

Een fijne zomer en zonnige vakantiegroetjes van Beau uit België ! X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s