Schuif aan bij Babs en Boebie: Tas vol met ballen

Babs en Borre kopafbeeldingDoor Bonneke van der Bij en Sonja de Cooker

Er is zoiets leuks gebeurd bij mij.
Je weet dat ik heel graag tennisballen wil hebben om in mijn bek te houden. Je weet ook dat de baas en het vrouwtje de ballen steeds weer van mij terug willen krijgen om die dan nog eens weg te gooien. Dat teruggeven blijft voor mij een moeilijk punt. Ik vind het heerlijk om keihard achter de bal aan te lopen om hem zo snel mogelijk te pakken en die dan vooral heel lang in mijn bek te houden. Het liefst zou ik alle ballen tegelijk in mijn bek stoppen. Meer dan twee lukt mij niet. Jammer!
Babs en Boebie tas met tennisballen 3 -Om mij toch weer een bal te laten halen, hebben de baas en het vrouwtje meer tennisballen achter de hand. Heel slim van hen… Je denkt toch niet dat ik al die weggeslingerde ballen voor ze ga ophalen. Ik ren er wel naar toe. Dat is heerlijk, maar meenemen… geen denken aan.
Op deze manier raken er veel tennisballen zoek. Het vrouwtje gaat dan in de tuin kijken of ze wat ballen kan terugvinden. Dat lukt haar vaak wel. De voorraad tennisballen wordt toch steeds kleiner. De doos met ballen raakt zelfs helemaal leeg! Babs en Boebie tas met tennisballen 4 -
Het vrouwtje gaat regelmatig naar haar oude tennisvereniging, waar ze zelf niet meer tennist. Ze zoekt wel haar maatjes op, die nog wel een balletje slaan. Zij weten allemaal dat ik graag met oude tennisballen speel. Soms komt het vrouwtje dan thuis met een blik ballen, die niet meer goed genoeg zijn voor het tennisspel, maar wel voor mij.
Deze week is het heel bijzonder geworden Babs. Het vrouwtje had niet een blik met ballen meegenomen. Nee, met een tas vol met ballen komt ze thuis. Zo veel! Het wordt helemaal geel voor mijn ogen als ik in die tas mag kijken. Het vrouwtje zet de tas op de grond en zegt dat ik zelf een bal mag uitzoeken. Niet zij geeft een bal aan mij… ik mag er zelf eentje uitkiezen.
Ik kijk haar nog eens aan om te weten of ik echt zelf een bal mag pakken.
Dat is zo. Toe maar, zegt ze, pak er maar een. Ik ga met mijn kop diep in die tas.


Dan wordt het moeilijk. Welke bal zal ik nu kiezen… Ik vind ze allemaal even mooi en ze ruiken ook allemaal even lekker… Ik neem verschillende ballen in mijn bek. Ik bijt er een beetje in en lik er ook wat aan. Eindelijk weet ik welke bal het gaat worden. Ik neem hem in mijn bek mee naar buiten. Het vrouwtje wil meteen dat ik de bal aan haar geef, zodat ze met het balspel kan beginnen. Dat gaat dus echt niet gebeuren. Deze speciale bal, die ik helemaal zelf heb uitgezocht, houd ik bij me. Ik wandel ermee door de tuin en houd hem stevig vast. Ik ga ermee op het gras liggen en leg de bal voorzichtig naast mijn bek. Zo kan ik er goed op letten. Stel je voor dat het vrouwtje de bal toch weg pakt om er weer mee te gooien. Nee, de bal blijft bij mij. Ik voel hem naast mij. Die is niet zomaar opeens verdwenen.Babs en Boebie tas met tennisballen 7 -

Babs, ik ga een dutje doen en dromen van de tas vol met ballen.

Heel veel likjes van Boebie

Lieve Boebie,
Een hele tas met tennisballen, ik heb het al eens vaker tegen jou gezegd, jij bent echt een bofbips! Hier komt nooit een hele tas met tennisballen binnen. Vroeger kreeg ik nog wel eens een tennisbal, heerlijk vond ik dat. Ik nam de tennisbal dan tussen mijn voorpoten, ging dan heel voorzichtig voelen of er ergens een randje loszat, en als ik dat gevonden had, begon de pret. langzaam maar zeker pelde ik de bal af, als ik aan dat gevoel denk, lopen de genotsrillingen over mijn rug. Als ik geluk had, lukte het mij om het geel er in een keer af te pellen, een waar stukje van artistieke begaafdheid.


Trots liet ik dat dan aan mijn vrouwtje zien, in de veronderstelling dat zij in uiterste verrukking mijn creatie zou aanschouwen. Maar niets was minder waar, ze zei:” hè getsie Babs, wat heb je nu weer gedaan, je bent echt een sloopdoos, er komen hier geen tennisballen meer binnen. Snap je dat nou Boebie, die baasjes van ons hebben toch werkelijk geen gevoel voor kunst. Ik zal je een voorbeeld geven, het vrouwtje en baasje hebben ook iets gemaakt, een bloemstukje( zij denken van zichzelf dat ze artistiekerig zijn) het ziet er best wel leuk uit hoor, daar zal ik niets van zeggen, maar ze hebben een hele tuin met bloemen, zie jij nu de noodzaak om dan drie bloemen in zo’n stukje te zetten? Babs en Boebie tas met tennisballen 10 -
Nu, ik niet. Totaal zinloos! En dan heb ik een waanzinnig gedurfde creatie geschapen, en dat vinden zij “getsie.’
Zo Boebie, dat was het weer, ik ga maar eens kijken of er hier nog iets ligt waar ik mijn artistieke energie op kwijt kan.

Likjes, Babs

Ha lieve Babs,

Wat leuk dat jij ook zo graag een tennisballetje pelt. Soms kan ik het ook niet laten en zet ik mijn tanden in zo’n bal.
Dat jij trots bent op jouw enorme prestatie, begrijp ik maar al te goed. Je hebt je een ongeluk zitten trekken om het velletje eraf te krijgen; laat het resultaat aan je vrouwtje zien en je wordt meteen voor sloopdoos uitgemaakt… Ach ja, de baasjes en de vrouwtjes houden er een totaal andere denkwereld op na.
Wij weten wel wat mooi is Babs. Als we ons daaraan blijven vasthouden, komt het met ons wel goed.
Babs en Boebie tas met tennisballen 1 -Heb jij wel eens bloemen uit jullie tuin geplukt? Ik doe dat af en toe.
Het vrouwtje komt dan kwaad naar buiten lopen om te vragen waar ik mee bezig ben.
Wat een domme vraag.
Ze komt de tuin in omdat ze ziet dat ik bloemetjes pluk en dan vraagt ze aan mij wat ik aan het doen ben. Net zoals jouw vrouwtje plukt die van mij zelf wel bloemen uit de tuin om ze ook binnen op tafel te zetten. Waar is de logica Babs.
Babs en Boebie tas met tennisballen 2 -Als zij plukken is er niets aan de hand. Doen wij dat, dan worden we bestraffend toegesproken.
Vaak vind ik ook dat het bloemstukje op tafel wel wat verbeterd kan worden. Ik trek de bloemen een beetje meer uit het bakje of leg een paar blaadjes op de grond, omdat ik van mening ben dat die blaadjes spuuglelijk zijn. Of een stukje boomstronk… dat leg je toch niet bij de bloemen op tafel.
Een stronk is om aan te knagen en ik heb dat laten zien ook! Dan zijn de rapen helemaal gaar. Hoe haal ik het in mijn kop om haar kunstig gemaakt bloemstukje uit elkaar te plukken en haar te trakteren op boomsplinters op de vloer.
Je ziet het al Babs. Het is hier ook niet altijd rozengeur en maneschijn. Van nijd heb ben ik gaan kluiven op het lekker zachte velletje van een tennisbal. Mmm, heerlijk!
Mijn boosheid maakt langzaam plaats voor een gelukzalig gevoel. Na een poosje word ik er suffig van en is het tijd om een dutje te doen met het velletje stevig tussen mijn kaken.

Heel veel likjes, Boebie.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s